Vandaag was het weer heel vroeg opstaan, want om 6.45 uur vertrokken we op bouch walk. De excursie waar ik het eerder over had, waar ik wat zenuwachtig voor was. We zijn twee uur lang in de bouch bouch gaan wandelen, tussen de wilde dieren. Dit was hetzelfde park, waar we de leeuwen met hun welpjes hebben gespot. Volgens onze gids was het een lucky day. We hebben Buffels gezien, we zijn vrij kort bij de neushoorns geraakt, we zijn een olifant tegen gekomen en op het einde hebben we een cheeta gezien. We hadden ons de bouch walk iets spectaculairder voorgesteld, maar voor onze eigen veiligheid konden we niet te dicht in de buurt komen van de dieren en moesten we weg blijven van de leeuwen. Heel de weg lang moesten we muisstil in een rijtje lopen. Hierdoor konden we extra genieten van het landschap en de karkassen die we tegen kwamen.

Eens terug in het hotel, kregen we even de tijd om ons op te frissen en te ontbijten. Daarna vertrokken we richting St Lucia, waar we een boottocht gemaakt hebben. Tijdens deze boottocht kwamen we heel dicht bij de nijlpaarden en de krokodillen. ’s Avonds zijn we met enkele van de groep in een lokaal restaurantje gaan eten.

In de voormiddag gingen we naar het natuurpark in Hluhluwe. Hier zijn we vooral olifanten, buffels en neushoorns tegen gekomen. Deze gamedrive vonden we iets teleurstellender, omdat we op de weg moesten blijven, hierdoor konden we niet zo dicht bij de dieren komen. Jonas viel zelfs op sommige momenten in slaap, omdat we zo traag reden en er niet veel te spotten was.

Deze namiddag hadden we na een week een halve dag vrij. We hebben even kunnen bijkomen aan het zwembad.

In de voormiddag zijn we gestopt aan de kaarsenfabriek. Hier hebben we de big five in allerlei kleurtjes kunnen zien, we hebben ook gezien hoe ze deze maken. Hier was ook een klein marktje met spulletjes gemaakt uit hout. Ze hebben minstens 2 weken nodig om één dier uit hout te maken. Deze dieren waren iets te groot om mee te nemen naar huis, anders hadden we wel eentje mee genomen, want er waren enkele hele mooie bij.

Vandaag is onze echte echte echte echte echte echte echte echte echte gamedrive in Munyawana. We waren nog op zoek naar de leeuwen en de neushoorns om deze van dichterbij te bekijken. We waren nog geen halfuur weg, of we hadden de leeuwen al gevonden, samen met de welpjes. Even later zijn we ook pumba en de neushoorns tegen gekomen. Tegen het einde kregen we een platte band, we moesten dus uitstappen om de band te vervangen. Onze gids had een hele voorraad mee van drank en chipjes, zodat we niet zouden uitdrogen. Tijdens dat de gids de band aan het vervangen was, liep er een olifant en twee neushoorns voorbij.

Tijdens deze gamedrive heeft Jonas de gids ook even wegwijs gemaakt met het fototoestel, zodat ook hij mooie foto’s kon maken. Deze gamedrive gaf ons een echt Afrika gevoel, we konden van de weg af gaan om dichter bij de dieren te komen. Ten opzichte van Kruger park (waar het volgens mij meer op een dierentuin leek) is dit vele echter!

Vandaag hebben we weer wat langer kunnen slapen. Na een rit van 5 uur zijn we aangekomen in Swaziland. We zullen deze nacht in een soort van Bijenkorf overnachten. We kregen even de tijd om ons op te frissen, om dan richting Umphakatsi te vertrekken. We zijn hier een weesdorpje gaan bezoeken. Omdat in dit land de vrouwen geen broek mogen dragen (Swaziland behoort niet tot Zuid-Afrika en is dus een land apart), kregen we allemaal een doek met de koning op, om om ons middel te doen, zodat het lijkt dat we een rok dragen. Hier hebben we samen met de weeskindjes gedanst en in het Swahili’s gezongen. Vlak voor ons vertrek konden we bij hen nog souvenirs kopen. We hebben beide een souvernir gekocht, Jonas heeft voor zijn souvenir het dubbele betaald om de kindjes te steunen. Het meisjes dat het geld aannam, begreep niet zo goed waarom Jonas zoveel geld gaf. Toen we haar zeiden dat het voor haar was en ze het mocht houden, was ze zo blij. Ik kreeg er tranen van in mijn ogen. Achteraf zijn we nog even met enkele op de foto gegaan. In plaats van met de bus terug naar het hotel te gaan, zijn we te voet terug gewandeld. Tijdens deze wandeling van 3,5km, hebben we kunnen genieten van een zonsondergang. We zijn ook weer enkele dieren tegen gekomen. Zo zijn we weer dicht bij de blauwaapjes geraakt en hebben we Impala’s en een Kudu kunnen aaien. ’s Avonds bij het kampvuur, lager er 3 wrattenzwijnen zich op te warmen, dus hebben we deze ook weer even van dichtbij kunnen bewonderen.

Vroeger toen de wereld jong was, waren de poten en de nek van de giraf ongeveer even lang als die van andere dieren. Eigenlijk zag hij eruit als een Kudu, maar dan met vlekken. Tot het land gebukt ging onder een droogte van vele maanden. Er heerste hongersnood en de dieren moesten elke dag vele mijlen afleggen voor gras en water.

Op zo’n dag waren de neushoorn en de giraf samen op pad. De gebarsten aarde zinderde onder de brandende zon. De dieren zuchtten en steunden. Ach beste vriend, sprak de giraf, kijk toch eens hoe ze allemaal over de vlakte draven in de hoop iets eetbaar te vinden. Ondertussen vertrappelde ze het weinige groen helemaal tot stof. De toestand werd alsmaar erger. Zie je die acacia’s?

Oehmplfrprl, beaamde de neushoorn, die ook toen al niet kon bogen op een overtuigend redenaarstalent. Hoeveel makkelijker zou het leven zijn, ging de giraf verder, als we de hoogste takken van de bomen konden bereiken. Daar zijn de blaadjes nog groen.

De twee vrienden wendden zicht tot Engai, die alles wat bestaat heeft gemaakt.  Aandachtig luisterde Engai naar de problemen van de neushoorn en de giraf. Hij beloofde hun een kruidendrankje waardoor ze lange poten en een hele lange nek zouden krijgen, zodat ze de frisse blaadjes in de top van de acacia’s binnen hun bereik zouden komen.

Morgen is het klaar sprak Engai, ik zal het middeltje klaarzetten. Kom het maar halen. Maar net die dag ontdekte de neushoorn nog een groen plekje waar hij zijn buikje rustig kon rond grazen. Daar was hij zo mee bezig, dat hij niet aan de afspraak met Engai dacht. De giraf wachtte een poosje op zijn vriend, maar vertrok tenslotte alleen.

Zonder veel moeite vond hij de kalebas die Engai had neergezet. Hij dronk hem helemaal leeg en kreeg er promt de kriebels in zijn poten en een tintelende nek van. Even later torende hij hoog boven de savanne uit.

Eerst vond de giraf het allemaal een beetje eng en was hij duizelig, maar na een tijdje wende het. Al vlug besefte hij de voordelen. In zijn nieuwe staat kon hij niet alleen bij de hoge bomen, hij kon ook alles vele beter overzien, want zijn blik reikte nu mijlenver. En dat was wel nodig ook!

De neushoorn had zich namelijk de afspraak met Engai herinnerd, maar alleen de lege kalebas gevonden. Toen hij iets later de boomhoge giraf ontdekte, besefte hij wat er was gebeurd. Terstond ging hij op zijn vriend af. Omdat de giraf hem echter van ver zag aanstormen, maakte hij zich tijdig uit de voeten.

Sinds die dag is de neushoorn een van de meest humeurige beesten van de savanne.

Vandaag liep de wekker om 5 uur, want om 6 uur vertrokken we op safari. We zijn een hele dag op zoek gegaan naar de Big five (Leeuw, Buffel, Olifant, Neushoorn en Luipaard). Theoretisch gezien kunnen we ze al allemaal afvinken, maar praktisch gezien hebben we enkel het achterwerk van de Neushoorn kunnen zien. Dus deze voelt nog niet volledig aan. Volgens onze reisleider is het zeer uitzonderlijk om in Kruger park de Luipaarden te spotten, hij heeft ze in 27 jaar tijd nog maar 2 keer kunnen spotten. Wij hebben vandaag het geluk gehad om ze 2 te spotten. Voor de rest zijn we ook zebra’s, giraffen, nijlpaarden, zazu (van The Lion King), bavianen ‘vandaag hebben we ze wel kunnen fotograferen), aapjes,… het was weer een adembenemende ervaring die we weer rijker zijn. Vanavond hebben we nog een BBQ rond het kampvuur en daarna gaan we op tijd ons bedje in.

Doordat vroeg zijn moeten opstaan, hebben we kunnen genieten van een prachtig uitzicht met zonsopgang. Na een heerlijk ontbijt, konden we vertrekken op panoramaroute. Bij ons vertrek werden we uitgezwaaid door de giraffen en wrattenzwijnen. Tijdens de panoramaroute hebben we bij prachtige uitzichten gestaan, wonderbaarlijke creaties van moeder natuur gezien en een waterval bezocht. Onderweg zijn we ook bavianen tegen gekomen, maar hier hebben we spijtig genoeg geen foto’s van kunnen maken. Rond de middag hebben we geluncht in een pancake restaurant, waar we voor het eerst pannenkoeken met vlees hebben gegeten. Echt een aanrader! Tijdens deze stop hebben we ook enkele souvenirs kunnen kopen, waarbij Jonas heeft kunnen afdingen.

Aangekomen in Kruger park hebben we even een rust moment kunnen nemen. We hebben voor het eerst gebruik kunnen maken van het zwembad. Het water was wel ijskoud. Ten opzichten van gisteren in Hannah Lodge, is het hier in Kruger park een pak warmer. Gisteren in de avond hebben we onze warme jas kunnen gebruiken, terwijl we hier in korte mouwen kunnen rondlopen.

Vandaag heb ik ook een belangrijke beslissing moeten maken in verband met een extra excursie. Jonas wist van het begin al dat hij dit wou doen, maar ik heb er toch wel wat schrik voor. Het is iets waar je niet veel de kans voor krijgt en er zijn maar een beperkt aantal plaatsen, niet iedereen van de groep kan mee. Ik heb uiteindelijk besloten om mee te gaan, omdat ik weet dat ik achteraf spijt zou krijgen. Ik moet wel toegeven dat ik er veel zenuwen voor heb.

Ook vandaag was het vroeg opstaan. We hebben kunnen genieten van een uitgebreid ontbijt. We zijn ook te weten gekomen dat de mensen die in het hotel werken, een maandloon van 200 euro krijgen. Voor ons lijkt dit zo weinig, want de mensen werken hier superhard. We hebben nog geen ene keer zelf onze valies moeten dragen, wanneer we samen met de groep iets willen drinken en hiervoor stoelen moeten bijschuiven, staan ze direct paraat en mogen we het niet zelf doen. Met andere woorden: “We worden hier bediend als een koning”. Tijdens onze rit naar Ohrigstad hebben we ook goed het verschil kunnen zien tussen de Mandela huizen die verhuurd worden en de krotten. Wat vele niet weten, is dat niet iedereen die in een krot woont arm is. Er zijn ook mensen die op een wachtlijst staan om een huis te huren. In afwachting op zo’n huis, wonen ze gratis in zo’n krot. Verder tijdens de rit zijn we landbouw tegen gekomen. Aangezien het nu winter is, is er geen oogst voor de moment. Ze hebben hier namelijk maar één oogst per jaar, per stuk grond.

Aangekomen in ons hotel “Hannah lodge”, waar we een kamer hebben tussen de dieren. We hadden nog even tijd voor we op onze eerste safari vertrokken, dus dachten we nog even van het uitzicht te genieten. We hadden ons nog geen twee minuten neergezet, of er liepen al enkele Impala’s voor ons. Jonas heeft al prachtige foto’s kunnen nemen hiervan. De Impala’s stonden op nog geen meter van hem af. Dit was al een spectaculaire ervaring voor ons beide.

Vandaag voor de eerste keer een gamedrive gedaan. Impala’s heb je hier genoeg, deze zijn we dan ook het meeste tegen gekomen. Ook zijn we giraffen, struisvogels en wrattenzwijnen tegen gekomen. We dus al een hele boel prachtige foto’s kunnen maken.

Tijdens het avondbuffet hebben we Kudu kunnen proeven. Het dessert “ijs” proefde volgens Jonas naar een doos die in een vochtige kelder heeft gestaan. Iedereen vroeg zich af hoe Jonas deze smaak herkende. We hebben tijdens deze maaltijd veel gelachen. Iedereen uit de groep, bewonderd Jonas om het feit dat hij continu bezig is met foto’s maken.

Vandaag vroeg ons bedje uit, om 6 uur ging de wekker. Jonas had voor de tweede keer op rij eens geen ochtendhumeur. Conclusie: “We kunnen langer blijven”. Vandaag zijn we in de voormiddag het stadje Pretoria gaan bezoeken, hier hebben we het standbeeld van Nelson Mandela gaan bekijken. Rond de middag hebben we samen met de groep geluncht. In de namiddag zijn we verder doorgereden naar het stadje Soweto. Tijdens deze rit hebben we ook voor het eerst de giraffen gezien. Voor we aankwamen, dachten we allemaal dat dit een stadje zou zijn met slottewijken en panden, maar niets was minder waar. We hebben hier duidelijk kunnen zien dat er toch een groot verschil is tussen arm en rijk. Aan de ene kant van de weg, waren de woningen voor de rijken en aan de andere kant van de weg waren de woningen van de armen. Hier hebben we dan ook het huis van Nelson Mandela kunnen bezichtigen, Afrikaanse straatdans kunnen bewonderen,… Op sommige plaatsen was het kraak net verzorgt en op andere plaatsen lag het vuil overal op straat. Er wordt hier twee maal per week het vuil opgehaald, mag toch wordt er nog aan sluikstorten gedaan.

Eens aangekomen in het hotel hebben we even kunnen bijkomen van de drukke dag. Om 19 uur werden we verwacht voor een Zuid-Afrikaans buffet. Hier hebben we voor het eerst Springbok, Empala en Buffel kunnen proeven. Na onze heerlijke maaltijd werden we nog uitgenodigd om even samen te dansen, Jonas was helemaal in zijn element. De mensen zijn hier zo vriendelijk, ik word er onmiddellijk gelukkig van wanneer we de sfeer hier opvangen.

Morge word het weer een lange dag, in de voormiddag hebben we een rit van 4 uur naar het volgende hotel. In de namiddag hebben we onze eerste gamedrive.

Het is zover, we zijn vertrokken! Op de luchthaven is alles goed verlopen. Eens op het vliegtuig, sliep Jonas al voor we vertrokken waren. De vlucht zelf heeft lang geduurd, met al een halfuur vertraging en daarna 11 uur op de vlieger. Jonas heeft zich voor zijn doen, heel rustig kunnen houden. Hij was zelfs tevreden met de service, hij heeft zich goed laten gaan met de aanbevolen drank die in de vlucht zat. Tijdens de landing, kwamen we tot besef dat er toch meer lichtjes waren dan we hadden gedacht.

Bij de aankomst op de luchthaven, hebben we al een kleine kennismaking gehad met de groepsleider en de mede groepsreizigers. Het viel Jonas ook al direct op dat de maan recht boven ons staat, in plaats van aan de horizon. Wanneer we in onze kamer waren, wou Jonas al enkele foto’s nemen. Hierna konden we onze kamer niet meer betreden, omdat de sleutel niet werkte. We moesten dus al direct van het begin de reisleider opzoeken, om ons probleem te kunnen oplossen.

Morge hebben we een lange dag voor de boeg. Om 7 uur moeten we al aan het ontbijt zitten, dat gaat pikken in onze ogen.